Arrow nuyvilaq working dogs hond siberia

ARROW

NUYVILAQ CANI KICK IT

27 okt 2012 - 29 okt 2020

2 dagen geleden vierden we nog jullie verjaardag, niks aan de hand en nu is mijn 3 eenheid er niet meer Ik kan niet omschrijven hoe ik me nu voel, deze pijn is zo vreselijk onmenselijk, waarom, waarom mijn pijltje Ik had er de wereld voor over gehad om je te kunnen redden maar die vreselijke ziekte nam bezit van je, uitzaaiingen overal, waarom echt waarom.

 

Ik heb niet eens fatsoenlijk afscheid van je kunnen nemen, op de operatietafel, helemaal alleen ben je gegaan, het spijt me zo vreselijk Arrow Ik heb er de wereld voor over om je terug te halen, ik weet niet hoe Vanaf je allereerste ademteug ben ik erbij geweest, we zijn nog nooit een dag gescheiden geweest, ik heb jullie beloofd er tot de laatste ademteug bij te zijn, sorry man, ik kon niet bij je zijn toen je je laatste adem uitblies en echt dat doet zo vreselijk veel pijn, ik heb mijn belofte gebroken ik had geen keus Broertje Dakotah huilt, doet die nooit, ik weet exact waarom, je moeder Sissy zoekt je overal, ze kan je niet vinden

 

Ook de rest van de roedel is van slag, het is zo vreselijk stil in huis. Dit moet een plekje gaan krijgen maar nooit meer jouw ochtend knuffel, nooit meer je geravot met broertje Noah, nooit meer mee in het team, je lust en je leven….niks nooit meer Jullie waren zo geweldig met zijn drietjes, nog nooit een onvertogen woord gevallen tussen jullie, altijd overal samen, ik heb altijd gezegd ik hoop dat ze stokoud worden en dat iig jij en Dakotah samen zouden kunnen gaan want 1 van de 2 eerder zou een drama zijn, nou……een drama is het Als ik jullie riep was het 1 in adem, Arrow, Noah, Kotah….dat moet nu Noah, Kotah gaan worden…..tot nu toe roep ik nog steeds Arrow, Noah, Kotah.

 

Je naamhalsbanden aan de kapstok, je voerbak, je lege nachthok, straks met trainen je tuig met naam, je waterbak met naam……Broertje Dakotah alleen in het hok in de auto.....het doet zo’n pijn Lieve lieve lieve Arrow, we hebben enorm van je gehouden, we hadden je nog lang niet kwijt gewild, ik weet niet hoe en wanneer ik hier overheen kom, eens zullen de tranen plaats maken voor een glimlach en de ontelbare fijne herinneringen aan jou.

 

 

De enige troost voor nu is dat je geen pijn meer hebt, maar man wat mis ik je vreselijk Dag pijltje, dag vriendje, dag knuffelkont, dag maatje…… Eens zien we elkaar weer, wacht op ons, eens zijn we weer allemaal samen, dag mannetje.