Nuyvilaq
 

SHIVA
15 oktober 2005 - 01 april 2016

En nee dat is geen grapje, maar het past wel bij haar...ons clowntje


Dik 10 jaar geleden kwam je in ons leven, opvang pupje, we zouden je vertrouwen in de mens geven en dan een goed huisje voor je zoeken....hoe anders kan het gaan.


Dat vertrouwen in de mens geven was nog niet zo simpel en tot overmaat van ramp brak je je poot en je groeischijf, toen wist ik die gaat hier nooit meer weg.

De orthopeed ging jouw "repareren" of je ooit de sport in zou kunnen was een heel groot vraagteken, vermoedelijk niet... ha ! wat hebben ze zich vergist, je hebt het zo goed gedaan al die jaren !


Echt vertrouwen in de mens heb je nooit gekregen op een enkeling na maar wij konden alles met je en dat was wat telde.
Lager dan laag in rang, zelfs alle puppen die later kwamen was je nooit langer dan een week of 2 de baas en je vond alles best, je stuiterde met een vrolijke blije bek door het leven.

Een jaar of 4 geleden werd je ziek en ging je van alles mankeren, lang hebben we gezocht, zalfje hier, pilletje daar maar nooit was het echt de oplossing en inmiddels krabde en beet je jezelf helemaal kapot door de jeuk, tot daar ineens iemand wakker werd en zei ze heeft lupus !

 

Aan de gang met prednison, het hielp maar nog niet genoeg, toen zei de dierenarts je kan kiezen of delen of je gaat haar nu scheren (dit had ze al eerder gezegd mja hey een husky scheer je niet punt!) of je laat haar inslapen dit kan niet meer dus dezelfde dag nog hebben we je geschoren en nog geen uur later was je weer de stuiterbal die we kenden, we hadden ineens weer een pup ! je bent zelfs nog mee geweest met trainen in het team vol overgave, op jouw manier flikte je het hem toch maar mooi....daarna heb je samen nog met Tomkin, een malamute, voor de step gestaan !


Vorig jaar zomer ging het mis, moeite met lopen, je coördinatie was niet al te best meer, lang verhaal kort in je rug zat het allemaal niet goed meer maar met medicatie was het goed onder controle te houden tot een paar weken geleden, je werd sloom, lag de hele dag maar te liggen en als er iemand in de buurt kwam werden ze afgebekt van heb ik jou daar, dit was zo onze Shiva niet.

Lieve schieffedief, ineens begon je zoveel klachten te krijgen, weer de malle molen van onderzoeken doorlopen en daar kwam het vernietigende oordeel, je had een levertumor die op knappen stond….we konden nu echt niets meer voor je doen, het enige wat we konden doen was je verlossen, verlossen van al je ongemakken en pijn.

Shiva

Dik 10 jaar geleden kwam je in ons leven, opvang pupje, we zouden je vertrouwen in de mens geven en dan een goed huisje voor je zoeken....hoe anders kan het gaan.

 

Deze keuze was zo vreselijk hard, al jaren mankeerde je van alles en nog wat maar alles was goed onder controle te houden, dit niet, nu konden we echt niets meer doen.

Lieve Schiva, we missen je vreselijk, tot ziens meisje, tot ziens grobbekuiken.