akino nuyvilaq working dogs hond siberia

Born to be Amazing “Akino” 20-09-2011 / 01–06–2021

 

Kino Wino, Bokito maar vooral King Kino is niet meer...


Bijna 3 jaar lang DA op en af, de laatste weken ging je wel heel hard achteruit, we hebben werkelijk alles gedaan wat in onze macht lag maar als je dan ook nog stopt met eten…. 
Je koppie wilde nog wel maar je lijf was op, we konden niet anders, ik vraag me af of we al niet teveel van je hebben gevraagd de laatste maanden……het was klaar, geen pijn, ellende, DA en ongemakken meer......


Lieve Akino, mijn god wat doet dit pijn, de king van de Nuyvilaq clan is niet meer, veilig thuis tussen je eigen roedel waar je 10 jaar lang over hebt geregeerd heb je je laatste adem uitgeblazen en ben je begonnen aan je laatste reis.


De manier waarop je ging bevestigde wat we al weken zo niet maanden aan voelden komen, je ging heel vredig zonder enkel verzet, je was er echt klaar voor maar wat zullen wij jou allemaal missen, vooral Zazu, wat moet hij nou zonder zijn steunpilaar.


Lieve Akino, je bent hier in dit huis geboren en in dit huis ben je gegaan, van je eerste ademteug tot de laatste zijn we nooit een dag uit elkaar geweest.


Wat hebben wij enorm van je genoten en wauw wat een prestaties heb jij neergezet op sportgebied, ik vergeet het nooit meer, vlak voor de start van een wedstrijd liep je een behoorlijke blessure aan je schouder op wat wij uiteraard niet wisten, je hebt de wedstrijd gewoon gelopen zoals je altijd deed, vol overgave om na de finish in elkaar te storten, niks heb je laten zien, gewoon maar door, door, doorgaan….tot de laatste dag ben je kei en kei hard voor jezelf geweest, liet je af en toe maar is wat meer zien, maar nee dat zat er niet in.
Altijd vol overgave, je had er zo vreselijk veel plezier in, je leefde echt voor de sport….


Buiten de sport om ben je nooit een drukke hond geweest, je viel in de roedel niet echt op, draaide gewoon mee zonder gekkigheid, behalve als er actie in wat voor vorm dan ook was mennnnnnn dan was je luid en duidelijk aanwezig.
Knuffelen vond je ook niet echt nodig, eens in de zoveel tijd kwam je is een knuffel halen en dan ook niet te lang graag, tot de laatste 2 weken… ineens veranderde je in een knuffelhond, het liefst lag je 24/7 naast ons en moesten we vooral aaien en buikje kriebelen ❤ dat deden we dan uiteraard ook met heel veel  liefde 🥰🥰


Akino jongen, we hopen dat je nu echt pijnvrij bent, geen ellende en ongemakken meer, je broertje wacht vast op je daarboven net zoals de rest van de roedel, vooral Kaya en Lola staan je vast al op te wachten.


Geef ze allemaal een dikke knuffel daarboven van ons Akino……eens zien we elkaar weer….wacht op ons….
Dag Akino, dag mannetje, het is nu al oorverdovend stil zonder jou in huis, het huis word leger en leger en mijn god wat doet dat vreselijk veel pijn 😭😭😭

 

 


❤ Voor altijd in ons hart ❤